GRIT ของนักบิน

หนึ่งในคุณสมบัติที่ศิษย์การบินทุกคนควรมี ก็คือ GRIT

.

GRIT คืออะไร?

.

GRIT ไม่ใช่พรสวรรค์ ไม่ใช่ไหวพริบ ไม่ใช่เรื่องของไอคิว ไม่ใช่การสอบผ่านในครั้งแรก

.

GRIT คือความหลงใหลที่มั่นคง

.

GRIT คือความพยายามที่ไม่ลดละ

.

GRIT คือการลุกขึ้นทุกครั้งที่ล้ม แล้วเดินหน้าต่อไปด้วยใจที่แกร่งกว่าเดิม

.

แองเจลา ดัคเวิร์ธ (Angela Duckworth) นักจิตวิทยาชาวอเมริกัน ผู้เขียนหนังสือ Grit – The Power of Passion and Perseverance ให้นิยามของคำว่า GRIT ไว้ว่า

.

“การยึดมั่นในเป้าหมายระดับสูงสุดอย่างต่อเนื่องยาวนาน”

.

คนที่มี GRIT จะคอยเหลาตนเองด้วยความตั้งใจ ไม่หวั่นไหวเมื่อถูกวิจารณ์

.

พวกเขาจะมองความผิดพลาดเป็นเชื้อเพลิง ไม่ใช่กำแพง .. ส่วนใหญ่แล้ว เป็นคนกลุ่มน้อย

.

คนกลุ่มน้อยที่ “ไม่รู้จักการยอมแพ้”

.

โรบิน ชาร์มา นักเขียนชาวแคนาดาเคยเขียนไว้ว่า

.

“จงเป็นหนึ่งในคนกลุ่มน้อยที่ไม่รู้จักการยอมแพ้”

<Become one of the rare people who don’t know how to quit.” – Robin S. Sharma>

.

คนกลุ่มนี้มักเป็นพวกไม่ยอมแพ้ ล้มแล้วลุก ลุกแล้วไปต่อ .. เป็นพวกกัดไม่ปล่อย

.

คนแบบนี้มีไม่มาก จึงเรียกว่าพวก Rare People

.

แล้วส่วนใหญ่พวกเขามักจะผ่านสมรภูมิล้มจนถึงก้นเหว สะบักสะบอมมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน

.

ตัวอย่างของคนกลุ่มนี้เช่น

.

เบธานี เมลลานี แฮมิลตัน นักเล่นเซิร์ฟมืออาชีพ สูญเสียแขนซ้ายจากการถูกปลาฉลามกัด ถ้าคนทั่วไปคงถอดใจจากกระดานโต้คลื่นนั้น ไม่หวนคืนสู่การเล่นเซิร์ฟแน่ๆ หากแต่ว่า 1 เดือนหลังจากนั้น เธอก็กลับมาจับกระดานโต้คลื่นใหม่ ด้วยแขนเพียงข้างเดียว จากนั้นก็ยังคงลุยทางสายแข่งขันในระดับมืออาชีพต่อไป คว้าชัยชนะในอีกหลายรายการแข่งขันต่อมา

.

วอลเตอร์ อีเลียส ดิสนีย์ เคยถูกคนปรามาสว่า เขาเป็นคนไร้จินตนาการ ไม่มีความคิดสร้างสรรค์ ก่อนที่เขาจะปั้นอาณาจักรในจินตนาการให้เกิดขึ้นจริง ดินแดนในฝันของเด็กทั้งโลกที่ชื่อว่า ‘วอลต์ ดิสนีย์’

.

เนลสัน แมนดาลา ใช้เวลาในคุกถึง 27 ปี ด้วยเพราะต่อต้านการแบ่งแยกสีผิว แต่เขาไม่เคยท้อ ไม่ยอมแพ้ หลังออกจากเรือนจำ เขากลายเป็นวีรบุรุษ และอีก 3 ปีต่อมา เขาได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีผิวดำคนแรกของแอฟริกาใต้

.

สำหรับเส้นทางวิชาชีพนักบิน ของใครหลายๆคน ..

.

ใครที่เรียนบินมาแล้วจะรู้ว่า

.

เบื้องหลังของใบอนุญาตนักบิน

.

เบื้องหลังรอยขีดเขียนบนสมุด Pilot logbook ที่โชกไปด้วยหยาดเหงื่อและน้ำตา

.

บางคนถูกบอกว่า “ต้องไปฝึกใหม่อีกครั้ง”,

“ยังไม่ผ่าน”, “ครั้งหน้า ทำให้ดีขึ้นกว่านี้ !” ฯลฯ

.

การบินให้ได้ กับการบินให้เป็น มันไม่เหมือนกัน และสิ่งที่จะพาคนหนึ่งคนจาก Beginner สู่ Captain ได้ สิ่งนั้นคือ GRIT

.

ไม่ใช่เกรด

.

ไม่ใช่ความฉลาด

.

ไม่ใช่ความเก่งกาจเฉพาะตัว

.

แต่คือความถึกทางใจ ที่กัดไม่ปล่อย

.

ยอมตื่นเช้า

.

ยอมฝึกซ้ำ

.

ยอมรับคำวิจารณ์

.

และยังยิ้มพร้อมกับพูดว่า “ขอลองอีกครั้งครับ/ค่ะ”

.

สมการของ GRIT ถอดได้สั้นๆคือ

.

GRIT = ความหลงใหล + ความพากเพียร

.

Angela Duckworth บอกว่า GRIT มี 2 ส่วนประกอบไปด้วย

.

1. Passion ความหลงใหลที่ยั่งยืน

2. Perseverance ความพากเพียรที่ไม่เคยหมดไฟ

.

มันไม่ใช่แค่ทำเพราะอยากเรียนจบ

.

แต่มันคือ “ชีวิตที่จัดลำดับไว้แล้วว่า จะขอเดินบนเส้นทางนี้ ไม่ว่าวันข้างหน้าจะโหดร้ายแค่ไหนก็ตาม”

.

ใครหลวมตัวเข้ามาสู่โลกของการบิน ใครได้คำนำหน้าชื่อว่า ‘ศิษย์การบิน’ บอกได้เลยว่า “ห้ามแผ่วเด็ดขาด”

.

ศิษย์การบินหลายคนมักท้อในช่วงแรก และเหนื่อยแทบขาดใจในช่วงท้ายๆ ของหลักสูตร

.

เหนื่อยกับการสอบไม่ผ่าน (ความผิดหวัง)

.

เหนื่อยกับการบินที่ยังไม่นิ่ง (ตั้งความหวัง)

.

เหนื่อยกับการที่ดูเหมือนใครๆ ทำไมเขาบินกันเก่งจัง (การเปรียบเทียบ)

.

สิ่งเหล่านี้คือบททดสอบของ GRIT

.

เพราะ GRIT ไม่ใช่ความพยายามแค่วันเดียว

.

แต่คือ ความพยายามที่จะกลับมาในวันถัดไป

.

ไม่มีใครบินครั้งแรกแล้วนิ่ง

.

ไม่มีใครสอบภาคปฏิบัติแล้วไม่เคยพลาด

.

แต่ใครที่ยังอยู่

.

ใครที่ยังยิ้มในวันที่โดนครูดุ

.

ใครที่ลุกขึ้นหลังจากล้มแบบจุกๆ เพราะสอบตกภาคปฏิบัติ แล้วกัดฟันสู้กับมันใหม่

.

คนนั้นแหละ .. กำลังบ่มเพาะ GRIT ในตัวอยู่เงียบๆ

.

เจ.เค.โรว์ลิง นักเขียนนวนิยายชาวอังกฤษผู้โด่งดังยังเอ่ยออกมาว่า “จุดต่ำสุดจะกลายเป็นรากฐานที่แข็งแกร่งสำหรับการสร้างชีวิตขึ้นมาใหม่”

<Rock bottom became the solid foundation on which I rebuilt my life. – J.K. Rowling>

.

ไม่แปลกใจเลยที่เห็นบุคคลมีชื่อเสียงระดับตำนานมีรอยทางของชีวิตที่ต้องดิ้นรน ตกต่ำ ล้มแล้วลุก ลุกแล้วล้ม สลับกันไปๆมาๆบ่อยครั้ง

.

สิ่งที่เหมือนกันคือ เป็นมนุษย์สปีชีส์ที่กัดไม่ปล่อย และพอล้มลึกถึงจุด ‘Rock bottom’ เมื่อนั้นชีวิตจะพลิกกลับเป็นขาขึ้นแบบสุด ๆ

.

เป็นช่วงเวลาของการเก็บเกี่ยวนั่นเอง

.

ดอกมันจึงค่อยออกผล ไม้เริ่มผลิใบ .. รสชาติของความหวานมักมาทีหลังรสขม

.

มันก็เป็นเช่นนั้นเอง

.

สำหรับการฝึกบินของศิษย์การบินก็ไม่ต่างกัน .. กว่าพวกเขาจะผ่านกันมาถึงปลายทางก่อนจบหลักสูตร ต้องล้มลุกคลุกคลานมานับไม่ถ้วน

.

รสชาติของการบินได้และบินเป็นนั้น มันจะอร่อยขนาดไหน เบื้องหลังของมัน .. ก็มักจะขมเฝื่อนกันทุกคน

.

ถ้าไม่มี GRIT อยู่ในตัวแล้ว ใครเล่าจะฟันฝ่ากันได้ตลอดรอดฝั่ง .. ทางสายนี้ไม่มีกุหลาบโรย

.

อย่าคิดว่าง่าย หนามรายทางทั้งนั้น .. ยิ่งเรียนบินจบออกไปเผชิญโลกของการบินที่แท้จริงแล้ว ..

.

ยิ่งต้องกอด GRIT เอาไว้ตลอด คุณสมบัติข้อนี้สำหรับเราเหล่านักบินทุกคนนั้น ..

.

แผ่วไม่ได้เลยจริงๆ

.

.

อ่านบทความอื่นๆได้ใน Facebook Page : Hovering Inspirations 👇

https://www.facebook.com/profile.php?id=61558412223812&mibextid=ZbWKwL