เบื้องหลังนักบินรบ พวกเขาทำอะไร ?

ทั้งนี้ โครงสร้างและอากาศยานในแต่ละประเทศอาจแตกต่างกันไปตามบริบททางยุทธศาสตร์ ภูมิศาสตร์ และทรัพยากรของแต่ละประเทศ เช่น บางประเทศไม่มีเรือบรรทุกเครื่องบินจึงไม่มีอากาศยานบนเรือบรรทุกเครื่องบิน (Carrier-based) หรือบางประเทศก็ไม่มีฝูงบินทิ้งระเบิดขนาดใหญ่

.

บทความนี้จึงไม่ได้มุ่งจำแนกเฉพาะเจาะจงตามประเทศใดประเทศหนึ่ง แต่ตั้งใจจะ ‘สังเคราะห์ภาพรวม’ ของสายงานนักบินทหารให้เข้าใจง่าย และเห็นความหลากหลายของบทบาทที่นักบินในกองทัพสามารถมีได้ในยุคปัจจุบัน

.

1. นักบินแต่ละเหล่าทัพ ไม่เหมือนกัน แต่ทุกเหล่าล้วนแล้วแต่เป็นฟันเฟืองแห่งความมั่นคง

.

ในวันที่ฟ้าใสไร้เสียงระเบิด ผู้คนชอบสงสัยกันว่า

.

“ทำไมนักบินทหารต้องฝึกหนัก ต้องฝึกบ่อย ทั้งๆที่ไม่มีศึกสงคราม?”

.

ทำไมต้องการอาวุธยุทโธปกรณ์ที่ทันสมัย ทำไมและทำไม ? .. อีกหลายคำถามสารพัด

.

เข้าใจว่าในสถานการณ์ปัจจุบัน หลายคนคงพบคำตอบแล้ว แต่สาระมันไม่ได้อยู่ที่คำตอบ มันอยู่ที่ว่า รู้คำตอบนั้น ‘ช้า หรือ เร็ว’ แค่ไหนต่างหาก .. หรือว่ารู้ ในวันที่สายเกินไป

.

ต่อไปนี้คือภาพรวมของเหล่านักบินทหารในบริบทสากล

.

1) กองทัพอากาศ (Air Force)

.

นักบินของกองทัพอากาศ ปฏิบัติภารกิจทั้งกับเครื่องบินปีกตรึง (Fixed-wing) และเฮลิคอปเตอร์ ขึ้นอยู่กับลักษณะของภารกิจ ซึ่งสามารถแบ่งออกได้หลายบทบาทสำคัญ

.

– นักบินขับไล่ (Fighter Pilots) เช่น F-15, F-16, F-35

.

ฝึกหนักกับการรบกลางอากาศ (Dogfight), ฝึกใช้เรดาร์ตรวจจับ ติดตาม ล็อคเป้าข้าศึก เลือกเป้าหมาย วางตำแหน่งเข้าหาศัตรูอย่างมีชั้นเชิง แถมยังต้องฝึกต่อการทนแรงจีที่สูง (High-G Tolerance) นักบินขับไล่หลายคนกลายเป็น ‘Ace’ หลังสะสมชัยชนะทางอากาศ (Ace = นักบินขับไล่ที่ยิงเครื่องบินข้าศึกตกอย่างน้อย 5 ลำขึ้นไป)

.

– นักบินทิ้งระเบิด (Bomber Pilots) เช่น B-2, B-52

.

บินไกลข้ามทวีป วางแผนระดับยุทธศาสตร์ภายใต้ความกดดันมหาศาล

.

– นักบินขนส่ง (Transport Pilots) เช่น C-130, C-17

.

แบกรับภารกิจสนับสนุนแนวหน้า ลำเลียงผู้คน ขนส่งอุปกรณ์ หรือแม้กระทั่งรับผู้บาดเจ็บกลับบ้าน

.

– นอกจากเครื่องบินปีกตรึง กองทัพอากาศยังมีนักบินเฮลิคอปเตอร์ สำหรับภารกิจเฉพาะ เช่น การช่วยเหลือทางการแพทย์ (MEDEVAC), การค้นหาและกู้ภัย (Search and Rescue), การลำเลียงในพื้นที่ทุรกันดาร หรือสนับสนุนหน่วยปฏิบัติการพิเศษ

.

นักบินกลุ่มนี้ต้องมีทักษะในการบินต่ำ ใกล้ภูมิประเทศ และพร้อมรับมือกับสภาพอากาศแปรปรวนหรือบินในพื้นที่จำกัด เช่น บินขึ้น-ลงบนยอดเขาหรือดาดฟ้าอาคารต่างๆ

.

2) กองทัพเรือและนาวิกโยธิน (Navy & Marine Corps)

.

นักบินกองทัพเรือ ก็มีหน้าที่ไม่ธรรมดาเช่นกัน นอกจากบินบนบกได้แล้ว ยังต้องฝึกบินกลางทะเล ฝึกบินลงจอดบนเรือ ไม่ว่าจะเรือขนาดเล็ก หรือเรือบรรทุกเครื่องบินขนาดใหญ่ ท่ามกลางทะเลที่เรือกำลังเคลื่อนที่อยู่ เหล่าทัพเรือก็แบ่งกลุ่มย่อยนักบินได้อีกหลายประเภท เช่น

.

– นักบินโจมตีทางเรือ (Carrier-based Strike/Fighter Pilots) ขับ F/A-18 จากเรือบรรทุกเครื่องบิน ทำภารกิจรบกลางอากาศ โจมตีภาคพื้น และสนับสนุนหน่วยรบภาคพื้นดิน ต้องฝึกบินลงจอดบนเรือกลางทะเลด้วยความแม่นยำสูง

.

– นักบินลาดตระเวนทางทะเล (Maritime Patrol Pilots) ขับ P-8 Poseidon บินระยะไกลเพื่อตรวจจับเรือดำน้ำ ลาดตระเวน และรวบรวมข่าวกรอง ต้องทำงานร่วมกับลูกเรือและระบบตรวจจับขั้นสูง

.

– นักบินเฮลิคอปเตอร์ (Rotary Wing Pilots) – ใช้ S70B, MH-60, หรือ V-22 ในภารกิจช่วยเหลือและกู้ภัย ต่อต้านเรือดำน้ำ ลำเลียงหน่วยรบพิเศษ และต้องบินขึ้นลงจากเรือที่กำลังเคลื่อนที่ได้แม้ในเวลากลางคืน

.

ภารกิจของนักบินเหล่านี้ครอบคลุมตั้งแต่การควบคุมน่านน้ำ การป้องกันภัยทางทะเล การค้นหาและกู้ภัยในทะเลเปิด การสนับสนุนหน่วยรบพิเศษ ไปจนถึงการลำเลียงกำลังพลขึ้นฝั่ง

.

ยิ่งไปกว่านั้น

.

ยังมีเจ้าหน้าที่ที่ไม่ใช่นักบินโดยตรง แต่มีบทบาทสำคัญในห้องนักบินของอากาศยานหลายประเภท เช่น Naval Flight Officers (NFO) ซึ่งทำหน้าที่เป็น Radar Intercept Officer และ Tactical Coordinator ทำงานประสานกับนักบินเพื่อให้บรรลุภารกิจที่ซับซ้อน

.

3) กองทัพบก และหน่วยยามฝั่ง (Army & Coast Guard)

.

นักบินของกองทัพบกมีบทบาทสำคัญในการสนับสนุนทีมภาคพื้น ไม่ว่าจะบินต่ำใกล้พื้นดินหรือโฉบเหนือแนวป่า บินกับเฮลิคอปเตอร์และเครื่องบินปีกตรึงขนาดเบาในภารกิจที่หลากหลาย ตั้งแต่การรบ การช่วยชีวิต ไปจนถึงการลาดตระเวนแนวหน้า ไม่ว่าจะเป็นภารกิจ

.

– บินโจมตีด้วย AH-64 Apache – เฮลิคอปเตอร์จู่โจมติดอาวุธครบมือ ที่สามารถบินเข้าใกล้แนวรบเพื่อทำลายเป้าหมายภาคพื้นดิน โดยนักบินต้องรับมือกับแรงกดดันสูงและการตัดสินใจแบบวินาทีต่อวินาที

– บินลำเลียงด้วย CH-47 Chinook – เฮลิคอปเตอร์ใบพัดคู่ขนาดใหญ่ ใช้ขนส่งกำลังพล ยานพาหนะ หรือยุทโธปกรณ์เข้าสู่พื้นที่ปฏิบัติการ นักบินต้องมีทักษะการควบคุมเครื่องที่บรรทุกของหนัก บินลงในพื้นที่จำกัด เช่น ช่องเขา หรือฐานปฏิบัติการเล็กๆ

– บินช่วยชีวิตด้วย UH-60 Black Hawk – สำหรับภารกิจ MEDEVAC และการอพยพผู้บาดเจ็บออกจากสนามรบหรือพื้นที่ภัยพิบัติ มักบินต่ำ ใกล้พื้นดิน ท่ามกลางความเสี่ยงรอบด้านเพื่อช่วยชีวิตคน

– รวมถึงภารกิจ Recon และ Special Ops – นักบินบางกลุ่มต้องร่วมปฏิบัติการกับหน่วยรบพิเศษ เช่น หน่วยลาดตระเวนทางอากาศ ที่ต้องบินเข้าออกพื้นที่เป้าหมายแบบเงียบเชียบ แม่นยำ และไร้ร่องรอย

.

บางประเทศกองทัพบกก็มีใช้เครื่องบินขนาดเล็ก เช่น C-12 Huron, RC-12 Guardrail หรือเครื่องบินลำเลียงเบา สำหรับภารกิจข่าวกรอง การลาดตระเวนทางอากาศ (Aerial Surveillance), การเชื่อมโยงข้อมูลสนามรบ และการลำเลียงเฉพาะกิจในแนวหน้า

.

ส่วนนักบินหน่วยยามฝั่ง (Coast Guard) ก็จะมีหน้าที่ลาดตระเวนชายฝั่ง กู้ภัย และขนส่ง

.

หน่วยยามฝั่ง (Coast Guard) มีนักบินทั้ง Fixed-Wing และ Rotary-Wing เช่นกัน ยกตัวอย่างเช่น การใช้เครื่อง HC-130 สำหรับลาดตระเวนทางทะเลระยะไกล และใช้ MH-60 Jayhawk สำหรับภารกิจกู้ภัย ช่วยชีวิต และขนส่งทางทะเล

.

ไม่ว่าจะปีกหมุนหรือปีกตรึง

.

นักบินของกองทัพบกและหน่วยยามฝั่งต่างมีจุดร่วมเหมือนกันคือการ ‘เข้าถึงประชาชน’ และ ‘การเข้าถึงพื้นที่ยากลำบาก’

.

…..

.

2. กรณีแบ่งกลุ่มนักบินทหารตามเครื่องบินและภารกิจ – ไม่ใช่แค่ใครขับอะไร แต่ใคร “มีหน้าที่” ทำอะไร ?

.

นักบินทหารไม่ได้ต่างกันแค่ ‘อากาศยานที่ขับ’ แต่ต่างกันใน ‘ภารกิจที่รับผิดชอบ’ ยกตัวอย่างเช่น

.

– Fighter/Strike Pilot มีหน้าที่ปกป้องน่านฟ้า โจมตีเป้าหมายข้าศึก และสนับสนุนการรบทั้งทางอากาศและภาคพื้นดิน

– Bomber Pilot วางระเบิดทางยุทธศาสตร์-ยุทธวิธี

– Transport Pilot ลำเลียงกำลัง อุปกรณ์ และผู้บาดเจ็บ

– Helicopter Pilot ทำภารกิจเฉพาะหน้าแบบอเนกประสงค์ เนื่องจากพวกเขาเข้าถึงได้แทบทุกพื้นที่ จึงเป็นได้ทั้งแนวหน้าและแนวหลัง เป็นได้ทั้งภารกิจจู่โจม สอดแนม หาข่าว ช่วยเหลือ และกู้ภัย

– UAV/Drone Operator บังคับอากาศยานไร้คนขับ ทำ ISR (Intelligence, Surveillance, Reconnaissance) และโจมตีแม่นยำจากระยะไกล แม้จะไม่ได้อยู่บนเครื่องบิน แต่นักบินโดรนต้องมี ‘สายตา’ และ ‘ปฏิกิริยา’ ที่เฉียบขาดไม่แพ้นักบินที่กำลังบังคับเครื่องอยู่กลางอากาศ

…..

3. เส้นทางฝึกอบรมของนักบินทหารก็มีมิติที่น่าสนใจมาก

.

พวกเขาต้องผ่านการคัดกรองที่เข้มข้นกว่าการคัดนักบินพลเรือน ไม่ว่าจะเป็นการทดสอบร่างกาย จิตวิทยา IQ EQ และอื่นๆ ส่วนชั่วโมงบินนั้น ก็จะได้รับการฝึกบินที่มากกว่าหลักสูตรของพลเรือน การฝึกฝนกับอากาศยานเฉพาะแบบที่มีอาวุธ มีระบบที่ซับซ้อน เพื่อภารกิจที่ พร้อมรบ พร้อมตาย พร้อมตัดสินใจในหลักเสี้ยววินาที

…..

4. ในมุมจิตวิทยา การเป็นนักบินทหารนั้น พวกเขาแบกอะไรไว้เยอะมาก

.

ต้องถูกฝึกเพื่อให้เกิดความมั่นใจ ฝึกการบินทางยุทธวิธีที่ซับซ้อน ต้องตัดสินใจทุกอย่างด้วยความแม่นยำ เฉียบคม ไม่ใช่มีแค่เพียงความกล้าบ้าบิ่นเท่านั้น

นักบินรบบางคนบอกว่า

.

“ศัตรูที่อันตรายที่สุดในสนามรบ อาจไม่ใช่เครื่องบินอีกลำ แต่อยู่ในหัวของนักบินเอง”

.

นักบินทหารต้องผ่านบททดสอบทางจิตใจอันมหาศาล เช่น

.

– ความกดดันในการตัดสินใจในเวลาเพียงเสี้ยววินาที

– การแบกรับชีวิตของประชาชนและเพื่อนร่วมรบ

– การตัดสินใจภายใต้กรอบของ ‘มนุษยธรรม’

– การจัดการกับ ‘โหมดประสาท’ เมื่อเข้าสู่สนามจริง

.

งานวิจัยในปี 1997 ของ จอห์นสตัน (Johnston) ผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยาการบินจากออสเตรเลีย ระบุว่า เมื่อสมองของนักบินได้รับการฝึกซ้อมในสถานการณ์จำลองที่ใกล้เคียงกับความตึงเครียดจริงในสนามรบ ระบบประสาทอัตโนมัติ (Autonomic Nervous System) จะเริ่มสร้าง ‘ลูปความคุ้นเคย’ (familiarity loop) ที่ช่วยให้นักบินสามารถควบคุมอารมณ์และตัดสินใจได้อย่างแม่นยำโดยไม่ต้องพึ่งการคิดวิเคราะห์ที่ต้องเสียเวลาในทุกครั้ง

.

ซึ่งสอดคล้องกับหลักการฝึกความสามารถของการตอบสนองโดยอัตโนมัติ (Automaticity in Performance Psychology)

.

รายงานเชื่อว่า นักบินที่ฝึกซ้อมด้วยความกดดันสูงซ้ำๆ มีอัตราความผิดพลาดลดลงกว่า 40% ในสถานการณ์จริง

….

นั่นคือเหตุผลที่ ‘การฝึก’ ไม่เคยสิ้นสุด

.

เพราะสนามรบไม่เคยรอให้เราพร้อมก่อนร้อยเปอร์เซ็นต์เสมอไป

.

โดยสรุป

.

ในวันที่สงบ เราฝึก ในวันที่มีศึก เราถูกใช้งาน

.

กลับไปที่คำถามที่บอกว่า

.

“ทำไมนักบินทหารถึงต้องบินวนซ้ำๆ ทั้งๆที่ไม่มีศึกสงคราม ?”

.

เพราะวันที่ไม่มีเสียงระเบิด

.

คือวันที่เราต้องขอบคุณ ‘การเตรียมตัวไว้ล่วงหน้าอย่างเป็นประจำสม่ำเสมอ’

.

นักบินทหารไม่ใช่แค่คนที่ขับเครื่องบินตามคำสั่งเท่านั้น

.

แต่คือผู้ที่รับภาระอธิปไตยแห่งน่านฟ้าอยู่บนมือทั้งสองข้าง อยู่ในห้องเล็กๆ กับคันบังคับตรงหน้า

.

ถึงวันนี้คงไม่ต้องสงสัยกับคำถามที่ว่า พวกเขาฝึกไปทำไม ?

.

หากเรารู้ล่วงหน้า

.

ว่าวันพรุ่งนี้จะเกิดสงคราม คงไม่มีใครตั้งคำถามกับพวกเขาว่า

.

“พวกเขาฝึกไปทำไม ?”

.

.

อ่านบทความอื่นๆได้ใน Facebook Page : Hovering Inspirations 

https://www.facebook.com/profile.php?id=61558412223812&mibextid=ZbWKwL