อัศวินแมลงปอเหล็ก

หลายคนไม่รู้ว่า 60% ของไฟฟ้าที่เรานั่งเสียบปลั๊กชาร์จไฟเข้ากับมือถือแล้วไถดูหน้าจอกันอยู่ตอนนี้ ล้วนแล้วแต่ผลิตมาจากก๊าซธรรมชาติ

ก๊าซธรรมชาติที่ได้ ขุดงมมาจากใต้ทะเลลึกกว่า 3,000 เมตร ไฟฟ้ากว่า 40,000 เมกะวัตต์ที่ผลิตได้ต่อปีทั้งประเทศ มาจากมนุษย์งานบนแท่นขุดเจาะ ที่เหล่านักบิน Offshore กลุ่มหนึ่งบินพาพวกเขาไปทำงานหาก๊าซธรรมชาติมาให้พวกเราได้ใช้ .. ‘อัศวินคอปเตอร์แห่ง Offshore’

หลายคนไม่รู้ว่า..ไฟป่าที่สร้างมลพิษและทำลายธรรมชาติอย่างไร้ความปรานี มูลค่าของต้นทุนค่าเสียโอกาสทางเศรษฐกิจกว่า 5,000 ล้านบาทต่อปี ไฟป่าเหล่านี้ถูกสยบและยับยั้งไว้ได้ด้วยเหล่าอัศวินผู้คุ้มครองผืนป่า ฉายา ‘The Guardian นักบินคอปเตอร์ผู้ป้องกันและบรรเทาสาธาณภัย’ พวกเขายังคุ้มครอง ช่วยเหลือและกู้ภัยผู้ที่เดือดร้อนในอีกหลายภารกิจ

หลายคนไม่รู้ว่า..มีนักบินคอปเตอร์อีกกลุ่มหนึ่งที่ช่วยลาดตระเวนคุ้มครองอุทยานแห่งชาติของประเทศ ช่วยดับและสกัดกั้นไฟป่า ภารกิจเสี่ยงตายเพื่อยับยั้งความสูญเสียหลายพันล้านบาทต่อปี ‘เหล่าอัศวินแห่งกระทรวงทรัพยากร’

หลายคนไม่รู้ว่า..พื้นที่ส่วนใหญ่ในประเทศล้วนเป็นพื้นที่การเกษตร มีเขื่อนและอ่างเก็บน้ำที่อุดมสมบูรณ์กักเก็บน้ำให้คนทั้งประเทศมากกว่า 40,000 ล้านลูกบาศก์เมตร พื้นที่เหล่านี้ถูกลาดตระเวนตรวจตราและคุ้มครองจากเหล่า ‘อัศวินคอปเตอร์ฝนหลวง’ การผจญเพลิงป่าก็เช่นกัน และยามอุทกภัยก็มิวายที่จะถูกเรียกใช้เพื่อช่วยเหลือบรรเทาทุกข์ของผู้ที่เดือดร้อน

หลายคนไม่รู้ว่า..ยังมี ‘อัศวินผู้ตรวจสอบสายไฟฟ้า’ ฉายา ‘Behind the Power’ ทำหน้าที่บินตรวจสอบสภาพสายส่งไฟฟ้าแรงสูงและเสาไฟฟ้าแรงสูง ในทุกอาณาเขตของทุกจังหวัดที่มีสายไฟแรงสูงพาดผ่าน โครงข่ายไฟฟ้าที่กระจายยาวเหยียดทั่วประเทศ ซึ่งต้องบินตรวจสายไฟฟ้าด้วยระยะทางเฉลี่ยปีละกว่า 50,000 กิโลเมตร คุณภาพของสายไฟและเสาไฟทั้งประเทศอยู่ภายใต้การตรวจตราของพวกเขา

หลายคนไม่รู้ว่า..มีอัศวินบนฟ้าที่คอยลำเลียงผู้ป่วยจากจุดหนึ่งไปยังโรงพยาบาลอีกแห่งหนึ่ง การต่อสู้กับเวลาเพื่อมิให้เกิดความสูญเสีย เป็นงานที่กดดันและท้าทาย หลายครั้งต้องปฏิบัติหน้าที่ยามราตรี เหล่า ‘อัศวินผู้ขนส่งผู้ป่วยฉุกเฉินทางอากาศ’ งาน save ชีวิตคน..มูลค่าชีวิตหนึ่งชีวิตซึ่งมิอาจประเมินค่าเป็นตัวเลขได้

หลายคนไม่รู้ว่าเหล่า ‘อัศวินคอปเตอร์แห่งกองทัพบก’ ‘อัศวินคอปเตอร์ผู้คุ้มครองทะเล นักบินแห่งราชนาวี’ ‘นักบินเฮลิคอปเตอร์แห่งกองทัพอากาศ’ และ ‘นักบินเฮลิคอปเตอร์กองบินตำรวจ’ กลุ่มงานที่ต้องทำงานกันแบบ ‘เท้าพ้นพื้น’ กับภารกิจงานด้านความมั่นคง

งานส่งเสบียงตามขุนเขา งานส่งกำลังบำรุง งานตรวจตราลาดตระเวน งานช่วยเหลือผู้ประสบภัยทั้งทางบกและทางทะเล ยามอุทกภัยก็ดี อัคคีภัยก็ดี แม้แต่การซักซ้อมภารกิจรบของเหล่าทัพ ที่ต้องใช้กลุ่ม ‘แมลงปอเหล็ก’ เหล่านี้ เป็นปราการด่านหน้า เพื่อให้คนข้างหลังได้นอนหลับสบายอยู่ในมุ้ง เพื่อวิถีชีวิตอันสุขสงบของประชาชน ..

หลายคนไม่รู้ และอีกหลายคนไม่เข้าใจ ..

หลายคนที่ไม่เข้าใจและไม่อาจประมาณการตีตราคุณค่าของวิชาชีพเหล่านี้ งานที่สลับซับซ้อน การบินที่มิอาจปฏิบัติงานได้ตามกติกาการบินสากลทั่วไป งานเสี่ยงอันตรายสารพัด ต้นทุนในแต่ภารกิจล้วนสูงลิบ อันตรายซ่อนเร้นที่ยากต่อการคาดเดา

เพราะเฮลิคอปเตอร์คืออากาศยานสารพัดประโยชน์ เราใช้เขาไปยังที่ใดก็ได้ในโลก เราไปที่ทุรกันดารเพื่อให้พวกเขา ‘อิ่ม’ เราเข้าถึงพื้นที่รกร้างซึ่งเข้าถึงยากเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัย

เรา save ชีวิตผู้คน เราคือความหวังของพวกเขา เราไม่ต้องการรันเวย์ เราขึ้นเป็นจุด และเราลงเป็นจุด (Takeoff and landing)

หลายคนยิ่งไม่รู้ว่า..แหล่งกำเนิดอัศวินเหล่านั้นมาจากไหนบ้าง งานสร้างคนบนฟ้า งานเคี่ยวเข็ญตรากตรำ งานที่ต้องใช้ศาสตร์ทุกแขนงทั้ง Teaching, Mentoring, Advising, Consulting, Counseling และ Coaching ซึ่งแน่นอนว่าพวกเขาไม่ได้ใช้เทคนิคเหล่านั้นบนพื้น แต่พวกเขาใช้มัน ‘บนฟ้า’

เพื่อสอนให้ ‘คนบนฟ้า’ กลายเป็น ‘อัศวินบนฟ้า’ งานให้กำเนิด ‘อัศวินแมลงปอเหล็ก’ งานครูการบินเฮลิคอปเตอร์ .. ‘อัศวินผู้ให้กำเนิดอัศวิน’

และต้องคูณและคูณมูลค่าเหล่านั้นกับจำนวนคนที่ผลิตได้ต่อปีและเนื้องานที่พวกเขาได้สร้างคุณค่าให้กับด้ามขวานของเราอีกสักเท่าไร .. แน่นอนว่ามิอาจประมาณค่าเป็นตัวเลขให้เห็นได้

องคาพยพเหล่านี้หลอมรวมงานอันทรงคุณค่าที่..”มิใช่ ..ใช้ให้ใครอื่นมาทำแทนได้”

เพราะพวกเราไม่เหมือนใคร และพวกเรามีกันไม่มาก ทั้งประเทศนี้มีพวกเราอยู่เพียงแค่หยิบมือ คิดเป็น 0.002 % ของคนทำงานทั้งประเทศ (ใน 1 แสนคนจะพบกลุ่มวิชาชีพที่ขับแมลงปอเหล็กนี้เพียง 2 คนเท่านั้น)

เราไม่รู้ว่ามูลค่าที่พวกเราผลิตได้นั้นมีเท่าไร มูลค่าความสูญเสียที่พวกเราช่วย Save กันไว้ได้นั้นมีราคาเท่าไร

เรารู้แค่เพียงว่า .. ยังมีคนไม่รู้อีกเยอะ

.

เรารู้แค่เพียงว่า .. คนที่ไม่รู้ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มคนที่นั่งโต๊ะ นั่งดูแต่ตัวเลข และคิดเพียงแค่เรื่องของ ‘รายรับ’ และ ‘รายจ่าย’

.

เรารู้แค่เพียงว่า .. บางคนมองว่าค่าตัวของพวกเราสูงไป เพราะพวกเขาไม่เข้าใจคำว่า ‘ต้นทุน’ ที่แท้จริง .. เขาไม่รู้จักดีกับต้นทุนของคำว่า Safety และ Standard .. เขาไม่เข้าใจว่า Skill ที่พวกเรามีนั้น..มันต้องแลกมากับอะไรบ้าง .. หากบวกลบคูณหารเป็นจะรู้ว่า ค่าตัวของพวกเรานั้นแสนถูกนัก

.

เรารู้แค่เพียงว่า .. คนนั่งโต๊ะเหล่านั้น คือผู้ที่มีอำนาจ ซึ่งพวกเขาอาจยังไม่เข้าใจธรรมชาติของพวกเราดีพอ

.

และเราได้แต่หวังว่า .. พวกท่านที่ไม่รู้แต่มีอำนาจ จะเข้าใจเรา ช่วยผลักดันกลุ่มของพวกเราให้มีเรี่ยวแรงและพลังใจในการสร้างงานอันมากล้น ดำรงไว้ซึ่งคุณค่าของเนื้องานเหล่านี้ เพื่อขับเคลื่อนด้ามขวานของเราให้จรรโลงต่อไปได้

.

หลายกลุ่มอัศวินถูกกดราคาค่าแรงอย่างหนัก

.

หลายกลุ่มอัศวินต้องเรียกร้องต่อสู้เพื่อให้ได้มาซึ่ง ‘แมลงปอเหล็กพันธุ์แกร่ง’ เอาไว้ใช้งานได้อย่างปลอดภัย

.

และอีกหลายกลุ่มที่ต้องต่อสู้ ตะเบ็งเสียงอันกระจิริดกับกลุ่มผู้คุมกฎเพื่อให้คงไว้ซึ่งเผ่าพันธุ์ของพวกเรา

.

ฟ้าเริ่มเปิดแล้ว .. เหล่านกเริ่มคืนกลับรัง วงจรของธรรมชาติหวนคืนกลับมาอีกครั้ง

.

อย่างน้อย..ก็ขออย่าให้พวกเราต้องสูญพันธุ์ก็เป็นพอ

.

.

จาก ‘อัศวินผู้ให้กำเนิดอัศวิน’

ผู้ขับแมลงปอเหล็กตัวเล็กๆคนหนึ่ง

.

.

ภาพหน้าปกโดย ThePixelman จาก Pixabay